Гуфтанист, китоб аз ҳафт қисмат: Мазористони озодӣ; Маро бигзор, бигзар; Саройи дурушт; Санге ба гўри Лайлӣ; Танҳоӣ, орзу, марг; Асабам бемор аст, модар; Дурўғи зебои пойиз иборат буда, баёнгари олами пурмоҷарои инсонҳост.
Дар баробари нигориши сидқу вафо ва ҷабру ҷафои ёру ағёр як андеша воқеияти аслии ҳол ва афкори журналистро инъикос мекунад: «Қалами дасти маро касе натавонад гирифт, вале ба курсии мансаби ту каси дигаре хоҳад нишаст…».
Маврид ба ёдоварист, Хуршеди Атовулло муаллифи маҷмӯаҳои «Зиндони зиндагӣ», «Шабчароғи ёд», «Пайванди пайкараҳо», «Марги журналист», «Хунро бо хун мешӯянд» аст, ки дар жанрҳои гуногуни адабиёт ва публисистика нашр шудааст, пешкаши хонандагон гардонидааст.